Ένα ποίημα για τη Λασκαρίνα Π.
Ένα ποίημα για τη Λασκαρίνα Π. Απώλειες Το παρόν διαρκώς κατακτά τον Χρόνο, θρυμματίζοντάς τον σε μνήμες ανθρώπινες, ωθούμενες προς τη λήθη. Όπου, αμήχανες, περιμένουν (χρόνια ίσως) να τις καλέσει ένα Αύριο. Που για τις περισσότερες δεν θα ‘ρθη. Ή κι αν έρθει κάποτε να τις ζητήσει δεν θα τις βρει. «Λησμόνησα» λέμε τότε. O άνθρωπος,










